มรรคผลของการถือศีลอด

mharicy's picture

 

 

มรรคผลของการถือศีลอด
 


ในบางรายงานมีอยู่ว่า พวกท่านจงถือศีลอดเพื่อจะสลายความครึกครื้นที่มีอยู่ในเดือนอื่นๆ เพราะว่าความครึกครื้นเหล่านั้นเป็นความสุขจอมปลอมและฉาบฉวย

เมื่อคนเราได้ลองถือศีลอดและเริ่มมีความผูกพันกับการถือศีลอด เขาจะค่อยๆเข้าถึงเบื้องลึกของการถือศีลอดโดยอัตโนมัติ

และเบื้องลึกของการถือศีลอดจะนำพาเข้าสู่การเข้าเฝ้าพระองค์อัลลอฮ์ ดังที่อัลลอฮ์ได้ทรงตรัสว่า "การถือศีลอดเป็นกรรมสิทธิของฉัน และฉันจะเป็นผู้มอบรางวัลด้วยตนเอง"

สิ่งที่น่าคิดก็คือ สำนวนดังกล่าวมีเฉพาะเกี่ยวกับการถือศีลอดเท่านั้น

ทุกสรรพสิ่งในสากลโลกล้วนแล้วแต่เป็นกรรมสิทธิของอัลลอฮ์ทั้งสิ้น และไม่สามารถพบสิ่งใดที่มิได้เป็นกรรมสิทธิของพระองค์

อวัยวะทุกส่วนของเราก็เป็นกรรมสิทธิของพระองค์ : ﴿أَمَّن یَمْلِکُ السَّمْعَ وَالأَبْصَارَ﴾

ท่านอิมามอลีเคยกล่าวไว้ว่า "พึงสังวรเถิดว่า ... อวัยวะทุกส่วนของพวกท่านคือพยานต่อพระองค์ และองคาพยพทุกส่วนของพวกท่านคือกองทัพของพระองค์

และก้นบึ้งแห่งจิตสำนึกของพวกท่านเปรียบเสมือนบ่อน้ำสำหรับพระองค์ และทุกความซ่อนเร้นของพวกท่านคือสิ่งเปิดเผยสำหรับพระองค์"

ไม่มีสิ่งใดในสากลโลกเลยที่จะฝ่าฝืนและไม่รำลึกถึงพระองค์ มนุษย์เท่านั้นที่บางครั้งก็รำลึกถึงพระองค์ แต่บางครั้งก็หลงลืมพระองค์

มวลมะลาอิกะฮ์คอยนับลมหายใจเข้าออกของมนุษย์เพื่อคำนวนว่าเขาหายใจเข้าออก เพื่อจะทำอะไรบ้าง

ฉะนั้น ในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างในสากลจักรวาลเป็นกรรมสิทธิของอัลลอฮ์อยู่แล้ว การที่พระองค์เน้นว่าการถือศีลอด"เป็นกรรมสิทธิของฉัน" ย่อมต้องมีปรัชญาลึกซึ้งแฝงอยู่อย่างแน่นอน

บางคนถือศีลอดเพียงละเว้นการกินดื่มตั้งแต่ก่อนรุ่งอรุณจนกระทั่งละศีลอดยาม ราตรี

นี่ถือเป็นการถือศีลอดในระดับหนึ่ง นับเป็นความพยายามในการรอดพ้นไฟนรกหรือเพื่อเข้าเสวยสุขในสรวงสวรรค์

สรวงสวรรค์ที่มีลำธารอันหลากหลายใหลรินอย่างชื่นฉ่ำ

แต่เขาก็ยังไม่ได้รับสิทธิให้เข้าสู่สรวงสวรรค์อันเป็น "ญันนะตี" หรือ"สรวงสวรรค์ของพระองค์"(อันเป็นสวรรค์ชั้นพิเศษ) ได้

ฉะนั้นจึงหมายความว่า การถือศีลอดนั้น นอกเหนือจากขอบเขตเงื่อนไขในแง่บทบัญญัติแล้ว ยังมีปรัชญาคำสอนที่ลึกซึ้งแฝงอยู่

ซึ่งนั่นก็คือความรักและการเข้าเฝ้าพระองค์นั่นเอง

ฮะดีษนี้ ( การถือศีลอดเป็นกรรมสิทธิของฉัน และฉันจะเป็นผู้มอบรางวัลด้วยตนเอง) สร้างแรงบันดาลใจเพื่อให้มนุษย์กลายเป็นนักรัก

เพราะคนเรา หากไม่มีความรักเป็นแรงจูงใจแล้ว จะไม่มีวันเพียรพยายามกระทำสิ่งใดเลย และเมื่อไม่เพียรพยายาม เขาก็จะไม่ประสบความสำเร็จในเรื่องใดเลย

ด้วยเหตุนี้อัลลอฮ์จึงตรัสว่า "... และฉันจะมอบรางวัลด้วยตนเอง"

จากหนังสือ ปรัชญาอิบาดะฮ์ ประพันธ์โดย อายะตุลลอฮ์ ญะวาดี ออโมลี

 

 

 

Thai